عرفان  چمران

گوشه اي از نيايش هاي عارفانه شهيد چمران

خدايا تورا شکر ميکنم از قفس آزادام کردي و از ميان طوفان هاي ظلمت و جهل و کفر بيرون کشيدي.

خدايا تورا شکر مي کنم که قلب مرا با سوزش شمع هماهنگ کردي ديدگانم را به قدرت اشک حيات دادي و هم به وسعت آسمان بي پايانت به نهايت اتصال دادي از من اگر محصول عمرم را بطلبي اشک تقديمت مي کنم

خدايا وجودم اشک شده است همه وجودم از اشک مي جوشد مي لرزد مي سوزد و خاکستر ميشود اشک شده ام و ديگر هيچ.

به من اجازه بده که در جوارت قرباني شوم و بر خاک ريخته شوم و از وجود اشکم غنچه هاي شکفد که نسيم عشق و ايمن و فداکاري از آن سرچشمه بگيرد .

خدايا هميشه آرزو داشتم که لوح وجودم را در برابرت با باز کنم و با سيلاب اشک همه ناپاکي هايي که خود ميداني بشويم و همچو طفلي نوزاد پاک و درخشان و معصوم گردم و از همه آلايشها آزاد گردم و زير دندانهاي اژدهاي مرگ  به فرشته ي رحمت متوجه شوم و آن گاه عصاره ي وجودم را در پاکترين شکلش به تو تقديم کنم